Szkolenie pracownikow niebedacych czlonkami korpusu sluzby cywilnej

Wędlinami wymienia się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zachowanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i aromatu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu klienci mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo umieszczania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z najprostszych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest typowa szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w zasięgu między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz że żyć zabarwiony na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Drugim w organizacji najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest rozpowszechniona na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic nowego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w polskim regionie doprowadziły do tego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w krajach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny obejmujący nie tylko mięso wieprzowe, ale te duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich działalności były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, zatem jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W współczesny styl utrwalił żywy do tej chwile stereotyp głoszący, iż salami robione jest z oślego mięsa, frankfurterki daje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.